வானின்று வந்த உயிருள்ள உணவே தோத்திரம்
வார்த்தை மனுவாய் மாறிட்ட திருவே தோத்திரம்
பாவத்தை அகற்ற வலியான சின்மரியே தோத்திரம்
நோயுற்ற எமக்கு மீன் பான வருந்தே தோத்திரம்
ரச்சனிய பாதைக்கு வழி காட்டும் ஒளியே தோத்திரம்
தவறிய ஆடுகளை மீட்குமே பரே தோத்திரம்
உலகிக்கும்
நீங்கள் என்றவரே தோத்திரம்
பாகை வரை அல்வு சியங்கள் என்றவரே தோத்திரம்
கால்கள் இடற விட மாட்டினு என்றவரே தோத்திரம்
ஏழக்கி விடுதலை கொடுப்பேன் என்றவரே தோத்திரம்
வரியோர் கண்ணீரைத் துடைப்பே நின்றவரே தோத்திரம்
துண்புரங்கள் லோர்க்கு துணையாவே நின்றவரே தோத்திரம்
பாவச்சிரைப்பட்டோர் மீட்டு அடைவார் தோத்திரம்
கருணையில் தழைத்து கோங்கச் செய்வீர் தோத்திரம்
சில்வரை வேறும் கையராக்குவே நென்றாய் தோத்திரம்
பசித்தோரை மூசிக்க செய்வேனென்றாய் தோத்திரம்
உள்ளத்து உணர்வுகளைய் கூடு இருவி பார்ப்பேன்
நீதியை மேலாடையாய் அணிந்தவரே உம்மக்கு தோத்திரம்
நீதி மான்கள் நித்தமும் பூகழ் பேர செய்பவரே தோத்திரம்
நீதியை மாற்பு அவசமாய் கொண்டவரே தோத்திரம்
நெஞ்சிலே சேருக்கு நிறைந்தவரை சிதரடித்தார் தோத்திரம்
நீடியனல் பூருமையும் பேரம்பும் கொண்டவரே தோத்திரம்
உஞ்ஞுவோக்கு தஞ்ஜமாகி சஞ்சலம் தீர்பவரே தோத்திரம்

பாவத்தில் வீழ்பவன் அடிமையே என்றவரே தோத்திரம்
மகத்துவத்தை ஆடையாய் அணிந்தவரே உமக்கு தோத்திரம்
நல்லோரை மகிழ்ச்சியில் பங்கடைய சேபவரே தோத்திரம்
துரமிட்ட வார்த்தை பசனிக்கும் குகளிடமே தோத்திரம்
புனிதர்கள் கூட்டத்தில் மர்த்தியில் இருப்பவரே தோத்திரம்
பூமியைபுஜப்பலத்தால் நடு நடுங்க செய்பவரே தோத்திரம்
படைப்பினைக் காத்திடக் கருத்தாயிருப்பவரே தோத்திரம்
கோக்கம் அளித்து குருதுணையாய் இருப்பவரே தோத்திரம்
கூரைப்பனி காட்டிலும் வெண்மையாய் உள்ளவரே தோத்திரம்
மண் உலக நீரந்தரம் ஆற்றது இன்றவரே தோத்திரம்
மருத்துவர்க்கு மருத்துவராய் திடழ்பவரே உமக்கு தோத்திரம்
மலைகளை குன்றுகளை நடு நடங்க சீபவரே தோத்திரம்
மனிதனால் கூடாத அதை நீ கிள்டி காட்டிகிறே தோத்திரம்
முடிவில்லா வாழ்விற்கு என்னாலும் அழைப்பவரே தோத்திரம்
வேதங்கள் அகற்றி அன்புரவிற்க அழைப்பவரே தோத்திரம்
அயலானை அன்பு செய்யுங்கள் என்றவரே தோத்திரம்
வோராமை நீக்கே பொருமைக்குள் என்றவரே தோத்திரம்
விஸுவாசம் வெற்றி தருமென உரைத்தவரே தோத்திரம்
விவேர்த்தது செய்யல்கள் செய்யிது காட்டியவரே தோத்திரம்
அற்புதம் மாற்றியே அனைவரையும் கவந்தவரே தோத்திரம்
தோத்திரம்
அதிசயம் சீதபின்
ஆணைத்துமாயானவரே
தோத்திரம்
சூமை சுமந்து சோர்ந்தவரே
அனைவரையும் அழித்தவரே
தோத்திரம்
வின்னரசு கடுகுமணிக்கு
ஒப்பாக்கும் என்றவரே
தோத்திரம்
வின்னரசு புளிப்புமாவு
ஒப்பாகும் என்றவரே
தோத்திரம்
வின்னரசு மீன் வலைக்கு
ஒப்பாகும் என்றவரே
தோத்திரம்
சீலுமை சுமந்து என்னை பின் சே
என்றவரே
தோத்திரம்
தவறியதை
மீர்க்கவே
வந்தேன்
என்றவரே
தோத்திரம்
நல்விரில்
அல்லாயின் தன்னாடுகள்காய் உயிர் கொடுப்பான் இன்றவரே தோத்திரம்
தன்னையே உயிர்த்துபவன் ஆழ்த்தப்படுவான் இன்றவரே தோத்திரம்
சிலுவையை வெற்றியின் சின்னமாக மாற்றி நீர் தோத்திரம்
சுன்ன படி மலித்து மூன்றாம் நாளு உயிர்த்தவரே தோத்திரம்
சாவினை வின்பு ஏற்றி வீரரானவரே தோத்திரம்,
சாவின் கொடுக்கை முறித்து வீரரானி தோத்திரம்.
உயிர்த்து நாட்பது நாள் சீடர்களோடு வாழ்ந்தவரே தோத்திரம்,
ஓலகம் முடியும்வரே இங்கிருப்பினின் இரவரே தோத்திரம்,
வின்னகத் தந்தையின் வலக்கரம் வீற்றிருப்பவரே தோத்திரம்
வின்னாலும் மைந்தனே என்னாலும் உமக்கு தோத்திரம்
அன்பு அது பாவங்களை அகற்றிடும் என்றவரே தோத்திரம்
அகத் தூய்மை இல்லாரை தூயராய் மாற்றி நீர் தோத்திரம்
வின்னக வாழ்வின் வாயில் நானே என்றவரே தோத்திரம்
ஜெயம் பேர இடைவிடாது சிமியங்கள் என்றவரே தோத்திரம்
இரவசமாய் பிற்றதை பயந்த பொஞ்ஸ் என்றவரே
தீர்ப்பிடாதீர் தீர்ப்பு பெருவீர்கள் இன்றவரே தோத்திரம்
உலகின் பாவங்களை போக்க வலியானவரே தோத்திரம்
உயிர்ப்பும் உயிரும் நானே இன்றவரே தோத்திரம்
தம் பேறை மன் உலகில் விளங்கச் செய்பவரே தோத்திரம்
தம் சிரகுகளில் ஏம்மை இன்னாலும் காப்பவரே தோத்திரம்
விசுவாசி இரப்பினும் வாழ்வான் இன்றவரே தோத்திரம்
உள்ளத்தோடு நம் இடம் திரும்பி வாரும் என்றவரே தோத்திரம்
தாலங்களையும் சமயங்களையும் மாற்ற வல்லவரே தோத்திரம்
ஞானத்தையும் அறிவையும் அரூளி காப்பவரே தோத்திரம்
வார்த்தையில் வலிமையால் அனைத்தையும் தாங்கவரே தோத்திரம்
வானத்து கோழ்களை மழிநடத்தி ஆழ்பவரே தோத்திரம்
எழிதில் சிதமை கொள்ளாமல் காப்பவரே தோத்திரம்
நல்லோர்க்கும் தியோர்க்கும் சூர்யனை எழικ்ச்சைதான்
தோத்திரம்
பாரவச்சம் பாராமல்
மழை பொழிய சேவவரே
தோத்திரம்
தாழ்ந்தவர் ஊயர்ந்தீட
துணை நின்று காப்பவரே
தோத்திரம்
விதைப்பவனுக்கு வீதையும்
உண்பவனுக்கு உணவழிப்பவனே
தோத்திரம்
தேடிடும் அனைவரையும்
தேட்டிட வருபவரே
தோத்திரம்
முற்றும் உடியிரும்
ரட்சிக்க வல்லவரே
தோத்திரம்
இறுளில் நின்று அதிசயமான
உளி கொலில் அழுபவரே
தோத்திரம்
ஆயிரம் தலை முறைக்கும் இருபை செய்யிரவரே தோத்திரம்
அற்பமான உயிர்களை அதிசயமாய் உயர்த்துபவா தோத்திரம்
மாசற்ற மனிதரை மகிமையால் நிறப்புபவா தோத்திரம்
மீப்புதரும் பாதையில் நிக்தமும் நடத்துபவா தோத்திரம்
மாற்றிமயிம் மாहிமயிம் மாத்துவமும் நிருந்தவரே தோத்திரம்
அளவில்லா அபிஷேகாவியை அருள்வவரே தோத்திரம்
இரவிரும் பகலிரும் இடைவிடாது காப்பவரே தோத்திரம்
பாதங்கள் கல்லிலே மூதாதபடி நடத்துவரே தோத்திரம்
சிறகுகள் நிழலிலே அடைக்கலம் தருபவரே தோத்திரம்
பகலின் நம்பினுக்கு அஞ்சிடாது காப்பவரே தோத்திரம்
இரவினில் உண்டாகும் அச்சத்தை அகற்றுபவத் தோத்திரம்
நண்பவது விரைவிடத்தை அணுகாது காப்பவரே தோத்திரம்
எல்லோரும் என்முழ் நிலைத்திருங்கள் என்றவரே தோத்திரம்
என் பார்த்தை உங்களுள்ளே நிலைத்திருக்கும் என்றவரே
தோத்திரம்
இன்போருட் கேட்பதெல்லாம்
அடைவீர்கள் என்றவரே
தோத்திரம்
கூப்பிடம்
குரலுக்கு
சிவிசாய்மேன் என்றவரே
தோத்திரம்