Ακόμα ένα τσιγάρο,
με βρήκε το πρωί,
να είσαι εδώ και να μην είσαι δεν είναι ζωή.
Ακόμα ένα τσιγάρο,
μήπως και λυτρωθώ,
στην πρώτη ρούφη ξιά του φεύγω,
άλλως είμαι τα προσπίθω.
Κι όλο καπνίζω,
καπνίζω,
μονάχα έτσι εγώ σε εξαφανίζω,
καπνίζω,
μες στο καπνό τον πόνο μου,
ξορκίζω,
καπνίζω,
τη σκέψη μου αλλιώς δεν την ορίζω.
Κι όλο καπνίζω,
καπνίζω,
γιατί αλλιώς παντού σε αντικρίζω,
καπνίζω, τελειώνει το τσιγάρο και δακρύζω,
και στη βραγματικότητα γυρίζω.
Όποιο δρόμο και να πάρω, πάλι απάνω σου τρακάρω,
και ανάβω πάλι ακόμα ένα τσιγάρο.
Ακόμα ένα τσιγάρο και νύχτω σε ξανά,
εσύ παντού και πάντα λυπήστε μου πως πονά.
Ακόμα ένα τσιγάρο,
τσιγάρο και ποτώ,
και φτιάχνω κόσμους άλλους,
και σε σβήνω,
και σε καίω,
μα σ' αγαπώ.
Κι όλο καπνίζω,
καπνίζω,
μονάχα έτσι εγώ σε εξαφανίζω,
καπνίζω,
μες στο καπνό τον πόνο μου,
ξορκίζω,
καπνίζω,
τη σκέψη μου αλλιώς δεν την ορίζω.
Κι όλο καπνίζω,
καπνίζω,
γιατί αλλιώς παντού σε αντικρίζω,
καπνίζω, τελειώνει το τσιγάρο και δακρύζω,
και στη βραγματικότητα γυρίζω.
Όποιο δρόμο και να πάρω,
πάλι απάνω σου τρακάρω,
και ανάβω πάλι ακόμα ένα τσιγάρο.
Γιατί αλλιώς παντού σε αντικρίζω,
καπνίζω,
τελειώνει το τσιγάρο και δακρύζω,
και στη βραγματικότητα γυρίζω.
Όποιο δρόμο και να πάρω,
πάλι απάνω σου τρακάρω,
και ανάβω πάλι ακόμα ένα τσιγάρο.