Το σούρουπο στο Μπουενοσάϊρες έχει κάτι.
Δεν ξέρω τι, βγαίνω στους δρόμους όπως πάντα,
όταν ξαφνικά πίσω από ένα δέντρο φαίνεται αυτός.
Μισό καπέλο στο κεφάλι, οι ρίγες του πουκάμι σου ζωγραφισμένες στο δέρμα.
Και έτσι, μισοχορεύοντας, μισοπατώντας,
μου βγάζει το καπέλο, με χαιρετάει, μου χαρίζει μια σημεούλα
και μου λέει, ήδη ξέρω ότι είμαι τρελός, τρελός, τρελός.
Δεν βλέπεις το βεγγάρι που κυκλώνει το καζάο
και ένα γκρούπα βαστρονάφτες και παιδάκια να χορεύουν γύρω-γύρω.
Όταν νυχτώσεις στην αστική σου μοναξιά, στην άκρη του σεντωνιού σου θα έρθω
με ένα πήμα και ένα τρομπόνι να σου ξυπνήσω την καρδιά.
Έλα, πέτα, νιώσαι.
Έλα, πέτα, νιώσαι.
Ξέρω ότι είμαι τρελός, τρελός, τρελός.
Βλέπω τον Βουενοσαύριο, τον Νίδο και τον Βοριό.
Ξέρω ότι σε βλέπω τόσο χαρούμενη, δεν μπορώ να το νιώσω
και είναι τρελός για εσένα και έχω για εσένα.
Τρελός, τρελός, τρελός.
Όταν νυχτώσεις στην αστική σου μοναξιά, στην άκρη του σεντωνιού σου θα έρθω
με ένα πήμα και ένα τρομπόνι να σου ξυπνήσω την καρδιά.
Τρελός, τρελός, τρελός.
Βλέπω τον Βουενοσαύριο, τον Νίδο και τον Βοριό.
Ξέρω ότι είμαι τρελός, τρελός, τρελός.
Ξέρω ότι σε βλέπω τόσο χαρούμενη, δεν μπορώ να το νιώσω
και είναι τρελός για εσένα και έχω για εσένα.
Όλοι μας χειροκροτούν, ζήτω οι τρελοί που ανακάλυψαν την αγάπη
και στο τέλος μου τραγουδάει με μισή φωνή, αγάπα με έτσι.
Σκαρφάλωσε στην τρυφεράντα της τρέλας που έχω μέσα μου.
Βάλε αυτή την περούκα από κορυδαλούς και έλα μαζί μου, πέτα.
Έλα.
Τρελός αυτός, τρελή κι εγώ.
Βολά, βολά κον μη γοζά.
Βενί, βολά, βενί.
Καίρε μία συ πιαντάω, πιαντάω, πιαντάω.
Απρίτερα σαμόρες και βάμβασα εν τερτά.
Λαμάχινα λοκούρα, το τάλδε ραγβίρ.
Βενί, βολά, βενί.
Λα, λα, λα, λα.
Βίβα, βίβα, βίβα.
Λόκος, λόκος, λόκος.
Λόκο ει, λόκα σο.
Λόκο ει, λόκα σο.
Υπότιτλοι AUTHORWAVE