Ίδιος Θεός μου φαίνεται, αυτός απέναντί σου,
που σε προσεγεί όταν συ γλυκά του ψιθυρίσεις.
Ήταν η πλάσια,
άδικο, ολίθα, συμπακόη.
Ήταν η πλάσια, αδίκη, ολίθα, συμπακόη.
Η γλώσσα μου ξαγκίζεται
και το κορμί μου αμέσως σιγοπερνάει μια φωτιά.
Τα μάτια μου θα πονούν.
Ήταν η πλάσια,
άδικο, ολίθα, συμπακόη.
Κι όταν
γελάσεις τρυφέρα εμένα η καρδιά μου
σκίζεται μες στα στήθια και μόλις αντικρίσω
πως χάνω τότε τη φωνή και σβήνεται η λαλιά μου.
πως χάνω τότε τη φωνή και σβήνεται η λαλιά μου.
Κι όταν γελάσεις
τρυφέρα εμένα η καρδιά μου
σκίζεται μες στα στήθια και μόλις αντικρίζω
πως χάνω τότε τη φωνή και σβήνεται η λαλιά μου.
πως χάνω τότε τη φωνή και σβήνεται η λαλιά μου.