Als iets in jouw nacht wat roept naar die dag
Op zoek naar een hemel waar jouw vrede waagt
Het raakt soms onsteemig zoals je ziel weer eerst hoort
Krijg je in dek je aard een stukje grond om te groeien
Toen zie je die lichaam als aardig vis Kijk
voorbij jouw vries en breek door je vlees
Onze zmaak net zaden in de hand van een kut
mag Je wortel schiet waar je vrede vindt
In die *
was het donker geweest, het was het vrees
Toen breng jij die lichaam geen magie eens
Een groot geweld, jij hebt je mogen noemen
Abel-Ewanes, Abel-Ewanes, o mijn genesis
O
mijn genesis
Die dieren in die veld laat jouw storms bedaar Die zeeën
en die vissen wat jou rustig maakt Des van waar je komt,
melk in jouw naam Aram wat heeft ons gemaakt
Los die boom van een wijs en kwaad
Kijk mooi naar haar suis uit jouw gemaak
Uitstof gemaakt en in jouw asem geblaasd
Het was goed geweest en het was dagen laat
In die *
was het donker geweest,
het was het vrees Toen breng jij die lichaam geen magie eens
Ik
heb mijn hart in die klein karreau verloor Op een
tweewielijsterpaard snij ik dan 200 lippen per uur
Op een falend van die Indiense kronkelspoor Hier
waar in Osterbosch is ons misplaatste gedachten staan
En yakals draad historisch vlijster van vergeten verlangen
Waar plaatsnames is verweerde tatoeëermerken over die aarde se vallee
Waar een rolbos meer zin als een falie maakt
Hier draait die wind cirkels en die hemel hang
Zoals een ongeschreven brief over mijn kop
In die *
was het donker geweest, het was het vrees
Toen breng jij die lichaam geen magie eens
Een groot geel na of jij het je mag noemen
Abolirvanus, Abolirvanus, omigine sens
Omigine sens,
omigine sens
In die *
was het donker geweest, het was het vrees
Toen breng jij die lichaam geen magie eens
Een groot geel of jij het je mag noemen
Abolirvanus, Abolirvanus, omigine sens