Στου Ζαππίου τα δρομάκια,
τη χαρά να τριγυρνάς
και μπροστά από τα βαγγάκια,
σαν διαβάτης να περνάς
Μες του φεγγαριού το μύρο είναι θαύμα το πρωί
και τη κόσμο σ' ένα γύρο κάθε εικόνα μια ζωή
Το πρωί, τι παιδιά και μαμάδες,
καροτσάκια, δασκάλες, νταντάδες
κι ένα δυο ρόντεβο πρωινά που τα λένε δειλάκια σε μονά
Γεροντάκια,
σπρωμάλες,
γιαγιάδες που παίρνουν τις ταρδές τους λιακάδες
και σχαστοί μαθηταί απ' τα σχολιά και τραγούδι γλυκό τα πουλιά
Με αυτά και με άλλα πολλά
Η ζωή
μες στο πάρκο εκείνα
Η ζωή
μες στο πάρκο εκείνα
Κι ότανε βρυχέται το βράδυ κι αργοπέφτει απ' άλλα
Μες στο πάρκο το σκοτάδι κι όλα γίνονται θωλά
Αποσύρεται ο γέρος για να πάει
να κοιμηθεί
Κι εμφανίζεται ο έρος για να περιπλάνηθεί
Τρυφέρα ερωτικά ζευγαράκια και τρελές αγκαλιές τα πανγάκια
Κι από μέσα απ' τα δέντρα σκυφτά κάποιος τύπος που χρυφοκοιτά
Ένας πόλισμαν που αργοπερνάει
το φεγγάρι που χαμογελάει
Κι ο άλλη της πιο κυκκαρτερή για κρεβάτι ένα μπάνκο να βρει
Τραλαλαλαλα,
τριαλαλαλαλα με αυτά και με άλλα πολλά
Η ζωή,
μες στο πάρκο κοινά
Η ζωή,
μες στο πάρκο κοινά