Γλυκίτσα μου,
γλυκά γλυκίτσα μου, γλυκίτσα μου
Στις 15 Νοεμβρίου γεννήθηκε η γλυκά μου
Στον παράδεισο αμαρουσίου
Με τα μάτια της μπλε σαν τον ουρανό
Με κοιτούσε γλυκά, με αγάπη και χαρά
Ήταν σαν μωρό,
αφώα και πολύ καλή
Αγγελούδι τριχωτό, η χαρά της ζωής
Κάθε πρωί με σύπνουσε με ένα φίλι
Και τρέξαμε μαζί, στα δάση της γειτονιάς
Και μετά μεταξύ πηγαίναμε στην Ερμού
Για να κοιτάμε τα μαγαζιά
Τα μωγελούσε πλάτια,
σ' όλες τις φωτογραφίες
Και που και που έκανε μικρές αταξίες, μα
Με τα μάτια της μπλε σαν τον ουρανό
Με κοιτούσε γλυκά, με αγάπη και χαρά
Ήταν σαν μωρό,
αφώα και πολύ καλή Αγγελούδι τριχωτό,
η χαρά της ζωής
Μια μέρα κάτι τη τσίπησε, και την έφερα παντού
Μα κανείς δεν τη βοήθησε,
και σιωπή λάλη ποθύμισε
Μα σαφνικά άνοιξε ξανά τα μπλε της μάτια Και βγήκανε τριαντάκρια,
με κοίταξε λύπηρα Γιατί αυτή ήτανε η τελευταία φορά
Μια μέρα του καλοκαιριού γεννήθηκε η
γλυκά μου Στον παράδεισο του ουρανού
Ήταν σαν μωρό,
αφώα και πολύ καλή Αγγελούδι τριχωτό,
η χαρά της ζωής
Τώρα πετάς με τα τρικοτα φτερά σου στα λιβάντια του Ζεού
Και παίζεις τα σύννεφα με τα παιδάκια
που ακόμα δεν γεννήθηκαν και με το Ιησού
Γλυκύτσα μου,
γλυκά γλυκύτσα μου, γλυκύτσα μου