ὀνὸς ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓
ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν
ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓ ἐν ὄντ ̓
ἐν ὄντ��
Εἶμ' ἐν
ἀπέδη τῆς νύχτας
ἐν
ἀσύσκιος μονάχος,
ἐν ἀδάκρυ ἀπὸ
φεγγάρι
τῆς ἀυγῆς ἐν ἀσκαῖμῳ.
Σ' αγαπώ,
μα δε θα'ρθώ,
νά σε βρω,
γιατί το ξέρω.
Σ'
αγαπώ, μα δε θα'ρθώ,
το φαρμάκι θα σου φεύγω.
Από το παραθύρο σου
πέρασε το καλοκαίρι, πέρασε κι η συννεφιά.
Πέρασε όλη μας η αγάπη,
πέρασε όλη μας η πίκρα,
πέρασε κι η χαρά.
Είμαι
μια
βροχή στον ήλιο,
μια φωτιά μες στη βροχή,
μια φωνή μες τον αγέρα,
μια σιωπή
μες στη σιωπή.
Σ' αγαπώ, μα δε θα'ρθώ,
νά σε βρω, γιατί το ξέρω.
Σ' αγαπώ, μα δε θα'ρθώ,
το φαρμάκι
θα σου φέρω.
Από το παραθύρο σου πέρασε το καλοκαίρι,
πέρασε κι η συννεφιά.
Πέρασε όλη
μας η αγάπη, πέρασε όλη μας η πίκρα,
πέρασε κι η χαρά.