Ξέρω εγώ κάτι που
μπορούσε και σαρ να σε σώσει
κάτι που πάντα βρίσκεται
σε γωνιά εναλλαγή
κάτι που σκίζει τις θολές γραμμές των οριζόντων
και ταξιδεύει αδιακοπά
την ατέλειωτη γη
κάτι που θα κάνει γοργά να φύγει το κοράκι
που του γραφείου σου πάντοτε σκεπάζει τα χαρτιά
να πηγή κράζοντας βραχένα χτυπώντας τα φτερά του
προς κάποια κατοίκη την κοιλάδα του νουτιά
μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε και
ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει
εσύ τσιγάρο καμελ να καπνίζεις ναι και εγώ σε μια γωνιά να πίνω βίσκη
οι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες
κι εγώ σε αυτές απλά να σε συσθενάσα σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες
κάτι που θα κάνει τα υγρά παράδοξα σου μάτια
που αυρές μαθητριούλες τα αγαπούν και σιωπήρι ποιητές
χαρούμενα και προσδοκία γεμάτα να γελάσουνε
με κάποιον τρόπο που όπως λένε
δεν γέλασαν ποτέ γνωρίζω κάτι που μπορούσε βέβαια να σε σώσει
εγώ που δεν σε γνώρισα ποτέ για σκέψου εγώ
ένα καράβι να σε πάρει και σαν να μας πάρει
ένα καράβι που πολύ μακριά θα το οδηγώ
μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε κι
ο ήλιος πάντα μόνος να μας βρίσκει
σιγάρο κάμε να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω μισκή
οι πολιτείες ξένες να μας έρχονταν οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες
κι εγώ σ' αυτές απλά να σε συστένα
σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες
μακριά πολύ μακριά
να ταξιδεύουμε κι ο ήλιος πάντα μόνος να μας βρίσκει
εσύ σιγάρο κάμε να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω μισκή
και μια βραδιά στην Πούρμα ή στην Παταβία
στα μάτια μιας συνδύσου θα χορέψει
γυμνή στα 17 στη Λέτα ανάμεσα
θα δείτε την Κρέτα να επιστρέψει