राणी,
खमार्दार,
गदमा पर रोगता।
चलल बाडु हमिरा कुल पर धाग लगा बे तू।
काहे बाबुजी,
हम कोने से न गल्ती कर देले बानी?
गल्ती?
ते बियाह कर बे करसे?
फे निच से ते बिया कर बे?
हमरा कुल पर धागी ले गाइबे?
दूलों के गोली मार के मुआर के में आते में भेबरहम?
बाबुजी,
प्याण में नीच और उज का हुला?
ते हम के सम्झाइबे?
हमार बेटी हमेरे सम्झाइबे?
चल निहासे!
ना बाबुजी, हमके राजा से दूर मत करे?
दूर करे कहा तरे?
चल निहासे!
ना बाबुजी!
तानी का देखा तरसा मार से हमोगी जीविका वलाद के?
चल ते चल ख़रचो!
ना बाबुजी!
प्यार के काईल ना हम पुछीं दुनिया सारी से
भुलाके बा चल बा धर्धी पर एह बेमारी से
पुछीला पढल लिखल पुछीलाया नारी से
प्यार के दरिया के कौनो ठाह नाही खे,
जिन्दिगी के दो सर कौनो राह नाही खे,
मोत से ना डरे कवो प्रेमी,
प्रेम के सिवा कौनो चाह नाही खे
হুলাবার যারি নাহে দীলাবাকে বতিযা অচেকেয়ি লাগে লারু
প্রিমামাকে পাপ্জানী বুল্যতা঵ে সোভে কিতনা ভেদার দীপানাগ
রামচন্দ্র রা঵ন্কে মর্লে
প্রেম হা঵ে পুজা দুজা প্রেম কে ন রুপ্বা
প্রেম কেলে রোহলে ভাগ঵া
এনাই খেজানত জগের মে পৃত্যাই বক্তিআ সচিন ভা ভেদ আপউরান
প্রেম হা঵ে পুজা দুজা প্রেম কে ন রুপ্বা
প্রেম কেলে রোহলে ভাগ঵া এনাই খেজানত
জগের মে পৃত্যাই বক্তিআ সচিন ভা ভেদ আ�
প্যার ন রুকল ন হে রুকি পহরদারিসে
বুলাকে বাং চল্বা ধর্তি পর এহ বিমারিসে
বুলাকে বাং চল্র্ভা ধর্তি পর এহ ভেমারিসে
জেহম ধাইলে ভানি প্রেমে অপনেআপ্কে হম অজমাইলে ভানি
অন্জাম কে কোনো ডার নিখে অন্জাম জান্কে প্যার কিলে ভানি
স্যালে স্যালে স্যালে স্যালে স্যালে স্যালে স্যালে
স্যালে স্যালে স্যালে স্যালে স্যালে স্যালে স্যালে স্যা�
প্যার না ডোরে কোবো ভালাযা কটাডিসে
বুলাকে মা ছল্বা ধর্তি পর হে বিমাডিসে
বুলাকে মা ছল্বা ধর্তি পর হে বিমাডিসে বুল�