De
Zoutenzee slaat een diepe zilte zich
Over het vlakke land, dwield stil de warme lucht
Iemand slaat soms onverwacht,
maar zeker op de vlucht
Alarmfase 2 is hier nauwelijks nog berucht Maar men weten die,
en zwijgt van wat men hoort en ziet
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de mensen onbewust zin en mossel feesten krijgen
En van eten slechts nog zwijgen,
als ze zat zijn en vandaag
Dan weer rustig slapen gaan
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar in ieder onbewust in een tuin wordt aangesproken
Waar de ketting is gebroken en alle schepen zijn verbrand
Maar er is niets aan de hand
Vlissingen ademt zwaar en moedeloos vannacht
De haven is verlaten,
want er is nog maar één
vracht
Die moet in het donker buiten gaats worden
gebracht
Gedenk de goede tijden van zuiverheid
en kracht Maar men weten die,
en zwijgt van wat men hoort en ziet
Hier aan de kust,
de Zeeuwse kust Waar de zoveren
onbewust met hun opgang worden genoten
En waar wild en onverdrote,
iedereen zijn gang kan gaan
Tot men zat is en vandaan
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de liefde van de lust steeds maar weer
zal gaan verliezen
Omdat ze nooit kan kiezen
Is ze goed en niet zo kwaad
Maar het is zoals het gaat
Hier aan
Aan onze kust