Ik ben nooit zo'n held geweest bij ziekte of problemen.
Als het stormde om me heen,
was ik meteen verdwenen.
Pijn,
daar huiverd ik van,
geen tranen op mijn schouder.
Ik ben god niet, maar een man,
geen held, maar wel veel ouder.
Maar nu het om haar gaat,
nu het om haar gaat,
nu haar bed in het donker staat,
is het zo dichtbij,
brul ik als een leeuw in nood.
Wordt mijn kracht oneindig vrood,
voel me sterker dan de dood.
Nu het om haar gaat.
Zij heeft nooit iemand kwaad gedaan,
wat wil de hemel zeggen?
Dat ik haar hand moet laten gaan en bloemen neer moet leggen.
Oh nee,
ik daag de goden uit, als zij de moed opgeven.
Kus ik de kleur terug op haar huid,
mijn armen rond haar leven.
Nu het om haar gaat,
nu het om haar gaat,
nu haar bed in het donker staat,
is het zo dichtbij.
Grijp het licht en breng het haar.
Ik eis het wonder op voor haar,
god,
ik kan niet zonder haar.
Nu het om haar gaat.
Brul ik als een leeuw in nood,
wordt mijn kracht
oneindig vrood.
Ik ben sterker dan de dood.
Nu het om haar gaat.
Nu het om haar gaat.
Nu het om haar gaat.
Nu haar hart zo moeizaam slaat,
het einde zo dichtbij.