Ήπια μα πόνος,
κόψε το φεγγάρι
με τα παιδιά στη γειτόνια
κι ύστερα γίναμε ζευγάρι
σε καμαρούλα μια
σταλιά.
Βγήκαμε βόλτα στην πλατεία
ή πάμε στα αγαλεμά,
ένα για.
Δεν είναι η αγάπη αμαρτία
για να φιλιόμαστε κρυφά.
Πέρασαν τόσα καλοκαίρια
βρέξαν τη στράτα μας φώτιες
μα αντιχούν τα μεσημέρια τραγούδια που δεν έχουν εποχές.
Πάνω στην πέτρα το όνομά σου χαράξα για να μην σβηστεί
ματιά μου θα' ναι όλα δικά σου για μια ζωή κι άλλη μισή.
Χάντρες σου πέρασα στο χέρι κόκκινες πράσινες
και μπλε.
Θα μ' αγαπάς του χρόνου ποιος το ξέρει αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Πέρασαν τόσα καλοκαίρια βρέξαν τη στράτα μας φώτιες
μα αντιχούν τα μεσημέρια τραγούδια που δεν έχουν εποχές.
Πέρασαν τόσα καλοκαίρια βρέξαν τη στράτα μας φώτιες
μα αντιχούν
τα μεσημέρια
τραγούδια που δεν έχουν εποχές.