Κορμί κενό κοιτάω,
το σώμα που φοράω.
Αρτογιά δικό σου,
σώματα νικό σου.
Δεν είμαι εγώ,
αλλά το κάνω.
Δεν λέω πολλά,
αλλά θυμάμαι.
You don't know me.
You don't know me.
Και μένω εδώ,
ξανά το κάνω.
Κορμί κενό,
με σέρκα πάνω.
You don't know me.
You don't know me.
Εδώ που κάτοικω,
μέσα μου ακούω την ηχό.
Που κάνω ένα κύκλο και πίσω.
Και δίπλα μου συγκρίνια και πίσα μένω.
Πες μου εσύ καημέ, άλλη ελπίδα που είχαμε.
Χάθηκε γιατί δεν χρήσαμε.
Σβήσα τώρα όσα ζήσαμε για πάντα.
Κοιτάζω την ώρα,
και γίνονται αιώνια.
Και φεύγει το χρώμα,
και γίνονται χώμα.
Δεν είμαι εγώ, αλλά το κάνω.
Δεν λέω πολλά,
αλλά θυμάμαι.
You don't know me.
You don't know me.
Και μένω εδώ,
ξανά το κάνω.
Κορμί κενό,
με σέρκα πάνω.
You don't know me.
You don't know me.
Το ήταν, τέλειωσε.
Μόνη, ήρθαμε και τέλειωσε.
Τώρα δεν λέω ποιος πρώτος καίει.
Τώρα που έχουν σβήσει κάποιος καίει.
Τώρα πια ξημέρωσε, πίζε τα μάτια σου και βάτεψε.
Σαν διαφωτά μια η αλήθεια ρεϊ.
Στοίχος πρόφητης που κατηγορεί.
Δεν είμαι εγώ,
αλλά το κάνω.
Δεν λέω πολλά,
αλλά θυμάμαι.
You don't know me.
You
don't know me.
Και μένω εδώ, ξανά το κάνω.
Κορμί κενό,
με σέρκα πάνω.
You don't know me.
You don't know me.