ปี มึง บ่มกรวนตา
จิมนุมนินสาวา
มันได้ยกสนาหา
สงขันลูกตี
สร้อลั่งกี้เล่งเล่ง
ก้มตอถ่ายมุยเป็น
องค์จันทร์ห้อยกอบโด
ดาจาจิ่งเติ
แต่เป็นบ่งจูบอ้อน
ตืบสกอลปิอทาสมอง
สกอลเนกาเฉือจับ
สก สก อลจาจิ่งหมู่รู้ต่อยมนุมปีกา
บ่งนิสดแทงมนองชิต
โอ้ยจิมนุทรบอ้องได้บองกมจิกาบัด
สร้อลั่งจิ่งปีจิตแล้งจงมีนเล่งทําให้
ตายกาสมองตรงบองเล่งบองขบยนบรมลาย
ปรูจิตสรี มันบานกิตวงวยทวยตองกิตหมุเต
เวลาบ้องกันแต่สมอง อ้อนบินกันแต่นึกชงาย
ขบายคิดเล่งสับบาย เล่งเมียงพิมพ์ก็กดเดิน
เวลานี้ชีวิตบองห่างโดดปัด ตองกดเดิน
บุ้งเว้ยเผลอเตริดเติด ปรุกกาจมสมอง
ประหล่อทั้งไห้บ่รวงเนย จีมุยจุ่มเงียสมอง
ชีวิตสองก็กรอง เป็นคมีนออนเนย
ชงเอายออนดึงนา บ้องสร้อลัยออนปลนา
สมเมตตากมจิ่งเถ้า
ออนเธอเมนูตําบอง
ได้บ้องตุ้งเชียกาปัด สร้อลัยจิ่งปีจดเล่งจมเมียงเน่งเท่าไหม
แต่กาสมองตรงบ้องเล่งบ้องครีนปรมไล ปรุกจัดสร้ายมันบาลคิดเวยดูดบ้องคิดเตะ
บ้องกันตาสมองออนดึงกัน แต่เนาะชงเอาย
คบายครีนเล่งสับบาย เล่งเมียงเพียงก็กระดัง
เป็นมีชีวิตบ้องห่างโดดบัด บ้องก็ดัง
วงเว้งเผลอเติบเติบ ปรุกกาจุ่มเมสมอง
อุ่นเชียวมนูดลมบอง
ได้บองตุ้งเชียกาบัด สร้าวลั่งจึงปีจดเล่งจมเมียงเน่งเท่าไหม
แต่กาสมองตรงบ้องเล่งบ้องครีนปรมไล ปรุกจัดสร้ายมันบาลคิดเวยดูดบ้องคิดเตะ
เวลาบ้องกันแต่สมองอุ่นเว่งกันแต่เนื้อชงาย
คบายครีเล่งสับบาย เล่งเมียงเพียงก็กระดัง
เป็นมีชีวิตบ้องห่างโดดบัด บ้องก็ดัง
วงเว้งเผลอเติบเติบ ปรุกกาจุ่มเมสมอง