♪ Sur le ciel de Paris en vaudra une chanson Miłość jak ptak pod niebem buduje swój dom Miłość gdy chce to hula po mieście jak wiatr A gdy ma chęć to z posad porywa nasz świat Wystarczy, że ktoś gdzieś miłosną śpiewa pieśń A już jak ćmy zlatują sny, żeby bajchem się wplec A w bajce świat się kręci jak w bajce i cóż Wystarczy gest, kopciuszek, królewno jest już La fille de joavel, au coin de la rilaba Potrzeba tak niewiele, by odbić się od dna Lecz co się stanie potem, gdy dno za tobą już A życie jak narkotyk gra w sercu gromki tuż Padam, padam, padam ta muzyka upaja jak dżin Padam, padam, padam za muzyką tą idziesz jak w dym Padam, padam, padam z nią zostaniesz na dobre i złe Ona wnet porwie cię, poprowadzi w dal Poniesie obłęd i szał Lecz obłęd nie straszny ci bo Na obłęd cię stać póki co Rachunki zapłacisz o mas Lecz jutro, bo dzisiaj nie czas A może już jutra nie będzie Ni nocy nie będzie, ni dni I lepiej pozostać w obłędzie I tańczyć do góry do krwi A w krąg grzmi bravo bis Za to serce złamane bravo, bravo Za szkoła w twarzy odłamek bravo, bravo Za śmierć co wciąż przy tobie, przy tobie była tuż Za w ciasnej garderobie, przy żyłach ostry dusz Za narkotyk i odwych bravo, bravo Za miłości przygodne bravo, bravo Non, je ne regrette rien Po Chorzy otrzymuse Ważne by każdy żył tak jak chce Non, rien de rien Non, je ne regrette rien Brać jak tlen życie swem Jednym tchem budzmy śpiewać je Przy melodii tej sprzed lat W kolorach widzę świat Że władnia rozum Budzi we mnie życia głód Tych parę drobnych not Śpiewanych tęsknym głosem Choć ktoś może ze mnie drwi Ja nie dbam o to gdy Że włada wiem rozum Bo chociaż do dnia podobny jest dzień Śnić pragnę sen W którym brzmi tam melodia Budzi we mnie życia głód Tych parę drobnych not Tych parę Elle coute la java Melle la danse pas A ja przez życia zmienne koleje Pójde dalej na wprost Niosąc w sercu ten głos Co pozwala zachować nadzieję Że choć życie ma kres Jednak coś przecież jest Co zostaje nie idzie donikąd Jakaś reszta na dnie Co nie ciszą jest nie Bo ta reszta jest właśnie muzyką Że choć życie ma kres Jednak coś przecież jest Co zostaje nie idzie donikąd Jakaś reszta na dnie Co nie ciszą jest nie Bo ta reszta jest właśnie muzyką Muzyką, muzyką, muzyką...