Ωπαέ καμαγώφα μεγικές, σε βδάστη δούλεψή σου.
Σε βδάστη δούλεψή σου μα καλυμμέντο ούτε θρουλί δεν είδα,
πόνο μισού.
Έλα καλιά,
καλιά τρακώσεσέ, καλές μονοποράς ναρμέγο.
Μονοποράς ναρμέγο παρά στον πεγαλί σε βδά που με έχεις και παλεύω.
Απότε δώδεκα χρονώ γιδάρης στείρον όμως.
Ωπα-ωπα γιδάρης στείρον όμως και σαν το
σκύλο μου πουλθά και τους εβδάσω πόνος.
Τι βεργά
κοπελιά μου τι,
τι βεργά μου επαντώνερα και πλειό δεν βάνω βούρια.
Και πλειό δεν βάνω βούρια γιατί πες πως δεν θες βοσκώ
αγάπη μου καινούρια.
Δωδεκά μεγαλώστερες,
δωδεκά μεγαλώστερες και ένα αγριό μπροστάρι.
Και ένα αγριό μπροστάρι τα σώ,
τα σώ σου Παναγία μου,
άλλος να μην την πάρει.
Εγώ κατά δικαστικά,
χειμώνα καλοκαίρι.
Όπα όπα χειμώνα καλοκαίρι να με,
να με φαμέγω στους εβδατού του πόνου παραχέρι.
Ήμουνε κοπελιά μου ήμουν κι εγώ μιαν εποχή,
και μέρα κλείστη άντρας.
Όπα όπα και μέρα κλείστη άντρας μα,
και φάγανε με υποστητές κι ο κόκκαλος της μάντρας.
Όπα όπα κι ο κόκκαλος της μάντρας.
Θε μου και για ήταν μια καρδιά,
μου χεις δοσμένη μόνο.
Όπα μου χεις δοσμένη μόνο και τε,
και τε μου πέμπει στο σεβδά δέκα φορές το χρόνο.