Bài hát: Hồng Mai Bạch Tuyết Tri - Vân Chi Khấp

漏夜里 风雪至
Lòu yèlǐ fēng xuě zhì
恰应和 庭前梅枝
Qià yìng hè tíng qián méizhī

看花人 瘦骨相似
Kàn huā rén shòu gǔ xiàng shì
霜雪姿 红尘相斥
Shuāng xuě zī hóngchén xiāng chì

千万人 走马皆知
Qiān wàn rén zǒumǎ jiē zhī
擦肩罢 西风独自
Cā jiān bà xīfēng dúzì

松岗明月 枯冷碑石
Sōng gǎng míngyuè kū lěng bēishí
漆着她名字
Qīzhe tā míngzì

最无常应是 写就饮水词
Zuì wúcháng yīng shì xiě jiù yǐnshuǐ cí
初见与别辞 困顿薄纸
Chū jiàn yǔ bié cí kùndùn bó zhǐ

生年里醒时醉时 为谁而痴
Shēngnián lǐ xǐng shí zuì shí wèi shéi ér chī
红梅白雪知
Hóng méi báixuě zhī

最寻常应是 病酒说故事
Zuì xúncháng yīng shì bìng jiǔ shuō gùshì
末了只徒然 多添药石
Mòliǎo zhǐ túrán duō tiān yàoshí

最落寞灯市 何人眼角湿
Zuì luòmò dēng shì hérén yǎnjiǎo shī
红梅白雪知
Hóng méi báixuě zhī

搁笔处 孑然生死
Gēbǐ chù jiérán shēngsǐ
自别后 不敢拈指
Zì bié hòu bù gǎn niān zhǐ

惶然度此 韶光凝滞
Huángrán dù cǐ sháoguāng níngzhì
荒草遍生池
Huāngcǎo biàn shēng chí

最无常应是 得而总复失
Zuì wúcháng yīng shì dé ér zǒng fù shī
偏灼烫心口 多情至此
Piān zhuó tàng xīnkǒu duōqíng zhìcǐ

最无力烟月盟誓 何处安置
Zuì wúlì yān yuè méngshì hé chù ānzhì
红梅白雪知
Hóng méi báixuě zhī

最寻常应是 捧茶观落日
Zuì xúncháng yīng shì pěng chá guān luòrì
而后却累作 蒙尘心事
Érhòu què lèi zuò méngchén xīnshì

最刻骨相思 该何种句式
Zuì kègǔ xiàng sī gāi hé zhǒng jù shì
红梅白雪知
Hóng méi báixuě zhī