மெய்யல் வெண்ணிலாவின் மொஞ்சுடுக்கும்
சுந்தரிப்பெண்ணுயлять கரவாக்குச் சொல்லறத
ஞ்சுடுக்குமும் மெய்யல் வெண்ணிலாவின் மொஞ்சுடுக்கும்
சுந்தரிப்பெண்ணுயட கரவாக்குச் சொல்றத
கல்பில் என்து ஒரு ஊஹமான்னுவு
நின்னே சுல்தானாக்கான்
எந்தும் கோதியானல்லோ
நீ என் ராஜாத்தியாய் வாழான் போருந்துண்ணுண்டோ
மெயில் வெண்ணிலாவின் முஞ்சுடுக்கும் சுந்தரிப் பெண்ணே
சத்தரவாக்குச் சொல்லான் கல்பிலெந்து ஒரு மோஹமானென்னோ
தங்கத் தரி வளைப்போல் கொஞ்சும் கிளி மொழியாய்
கொன்னே நீ வருமோ
முத்தும் பவிழவுமாய் சொப்னம் அணியரையில்
நான் காத்திருந்தோ
உஞ்சிரி முத்தே வருகில்லே
ஒத்திரி முத்தம் வருகில்லே
பூமியி அளைத் தீர்க்காம் நான்
நினக்காய் தாஜு மகல்
மெயில் வெண்ணிலாவின் முஞ்சுடுக்கும் சுந்தரிப் பெண்ணே
சத்தரவாக்குச் சொல்லான் கல்பிலெந்து ஒரு மோஹமானென்னோ
நியில் வெண்ணிலாவின் முஞ்சுடுக்கும் சுந்தரிப் பெண்ணே
சத்தரவாக்குச் சொல்லான் கல்பிலெந்து ஒரு மோஹமானென்னோ
நின்னு சிரி மழையும் ச்னேஹ பரிபவவும்
என்னில் பால் கடலா
என்னுடைய
சூபகிகளில் வெள்ளிக்கோலு சணிஞ்சு
எந்தும் நீ அணையும்
செம்பனி நீரின் அழகல்லே கண்ணி நிலாவின் குளிரல்லே
பொத்திரி இஷ்டம் பீத்து
மனசில் நினக்காய் தாஜு மகல்
நியில் வெண்ணிலாவின் முஞ்சுடுக்கும் சுந்தரிப் பெண்ணே
சத்தரவாக்குச் சொல்லான் கல்பிலெந்து ஒரு மோஹமானென்னோ
நீன் ராஜாத்தியாய் வாழான் போருந்துண்ணுண்டோ
நீன் ராஜாத்தியாய் வாழான் போருந்துண்ணுண்டோ
நீன் ராஜாத்தியாய் வாழான் போருந்துண்ணுண்டோ
நீன் ராஜாத்தியாய் வாழான் போருந்துண்ணுண்டோ
நீன் ராஜாத்தியாய் வாழான் போருந்துண்ணுண்டோ
நீன் ராஜாத்தியாய் வாழான் போருந்துண்டோ
நீன் ராஜாத்தியாய் வாழான் போருந்துண்டோ