Κι άλλος τζόγος κι άλλο αίμα βάλτε τώρα που γυρίζει
για το ζωτικό μας ψέμα που τα αντερά γυρίζει
κι όσο πιο μεγάλο φέση τόσο πιο μεγάλο δέντρο
χτίστε τείχη στα προάστια και διαλύστε μας το κέντρο
Βάλτε γλώμπου στα σκουπίδια και φιονγάκια στα πρεζόνια
των αγρίων τα στολίδια των δοσίλογων τα εγγόνια
που δεν ξέρουν τι γιορτάζουν σαν κατάρες τριγυρνάνε
και στην πρίζα που τους βάζουν και στη φάκα το γλεντάνε
Όχι δεν υπάρχει πάτω στο κενό και στη βλακεία
ούτε κόμπος για το χτένι μόστρα και αδιαφορία
και να ξεκολόγκαριζει για αγάπη και ειρήνη
κι εσύ λες η τραγουδίστρια τι να πίνει τι να πίνει
Και μετά κυλάνε όλα στα νερά των υπονόμων και
το φως αποτραυγιέται στα παράθυρα των νόμων
η ατμόσφαιρα γεμίζει απ' το μήνυμα της μέρας
και το χολιγουτικοπιάρι το χρυσόμαλλο το τέρας
Ένα θάνατο γιορτάζω αδερφέ μου το δικό σου και
ένα δέντρο κομματιάζω για να φτιάξω το σταυρό σου
μα δεν βρίσκονται οι κλέφτες της φωτιάς μέσα στο σμήνος
μόνο πως θα την παλέψεις με το ανθρώπινο το κτήνος
Ουν εκείνα τα χαμήνια που τη μάνα τους τα ξέρει
αλλά βλέπουν στο σκοτάνδι σαν να είναι μεσημέρι
Από τη σφαγή γλιτώνουν του παπά και του ηρώδη και
το σύνορο περνάνε που ξεχνιούνται όλοι οι φόβοι
Να βαφτίζουν το Μεσσία στα νερά των υπονόμων και
στο όνομα της τέχνης των κλεφτών των αστυνόμων
Απ' το Auschwitz το σφούρνος,
ως της Γάζας τη ταβέρνα Μοσχομύρις ο πλανήτης πέτσα από καμένη φτερνά
Η γιορτή αφού είναι πάντα μία κόντρα με τη θλίψη
Βάλε μου σε μία τσάντα ό,τι χρόνια μου χει λείψει
Το βουνί σιωτών αέρα, το γαρμπί το Μάη στράλει
Μια συνεφιασμένη μέρα έτσι φτιάχνω εγώ κεφάλι
Κι όσα βήματα έχει η νύχτα βάλτα μου μέσα στη τζάντα
Κάνε με να μετανιώσω μια και έξω μια για πάντα
Στη γιορτή καρδιοφτυπώντας με μια παγωμένη ανάσα Τους
βρικόλακες κοιτώντας που γλεντούν έξω απ' την κάσα
Κι ένα βήμα παραπέρα από το χέρι σου το φτάνει
Ένα σύρμα ηλεκτροφόρο για όλο αυτό το καραβάνι
Που γυρεύει το λαχνό του μες στο ανθρωποφάγο γλέντι
Κι αντιγράφει όλα τα γούστα του πασά και του αφέδι
Και μετά γυρνάνε όλα στα νερά των υπονόμων
Λύματα προϊστορίας κυνηγών και δολοφόνων
Πτώματα καρβουνιασμένα,
άνθρωποι κομμάτια κρέας Που γεμίζουν
την οθόνη μιας συνηθισμένης μέλας