Ποιος φταίει,
καθόλου δε με νοιάζει,
με νοιάζει που χαράζει
κι εσύ δεν είσαι εδώ.
Ποιος κλαίει,
το μόνο που μετράει,
αυτή που δε ξεφνάει
κι αυτή θα είμαι εγώ.
Ένα σημάδι σου είναι αρκετό,
για να αναπνέω,
να υπάρχω,
να ζω,
στα γόναγια το κορμί μου το διψασμένο.
Ένα σημάδι και βάζω φωτιές,
σ' ό,τι μας πήγρανε από το χθες,
ένα σημάδι σου απόψε θα περιμένω.
Ποιος φτάνει
στα σύννεφα μονάχος,
αν ο έρωτας σαν βράχος
στο χώμα το κράτα.
Μια σφαίρα,
εμάς είχε για στόχο,
κι έκανε τον πόθο,
καπνώ σε μια βραδιά.
Ένα σημάδι σου είναι αρκετό,
για να αναπνέω,
να υπάρχω,
να ζω,
στα γόναγια το κορμί μου το διψασμένο.
Ένα σημάδι και βάζω φωτιές,
σ' ό,τι μας πήγρανε από το χθες,
ένα σημάδι σου απόψε θα περιμένω.
Ένα σημάδι σου είναι αρκετό,
για να αναπνέω,
να υπάρχω,
να ζω,
στα γόναγια το κορμί μου το διψασμένο.
Ένα σημάδι και βάζω φωτιές,
σ' ό,τι μας πήγρανε από το χθες,
ένα σημάδι σου απόψε θα περιμένω.
Να, να, να, να, να, να, να, να...
Να ζω
στα γόνα για το κορμί μου το διψασμένο
Ένα
σημαντί και βάζω φωτιές,
ζω τι μας πίκρανε από το χθες
Ένα
σημαντί ζω απόψε, θα περιμένω