Σ' ένα δωμάτιο άδειανο,
γεμάτο μόνο αναμνήσεις,
ένα σημείο μαγενό,
για όσα δεν πρόλαβες ποτέ να μου εξηγήσεις.
Σ' ένα δωμάτιο σκοτεινό,
σβησμένα της ψυχής τα φώτα,
ένα νεκρό ακουστικό,
ένα γεια σου και μια κλειδωμένη πόρτα.
Μη
ρωτάτε γιατί πίνω,
πίνω
απόψε στην ίδια του,
για ό,τι πρόλαβα να ζήσω,
λίγο μες στην αγκαλιά του.
Μη ρωτάτε πως αντέχει, μια καρδιά στα διωχωμένη,
να'ν καλά όπου και να'ναι και ας με έχει ξεγραμμένη.
Να'ν καλά όπου και να'ναι και ας με έχει ξεγραμμένη.
Σ' ένα δωμάτιο μια ζωή,
χάθηκε μες σε λίγες λέξεις,
για δες λοιπόν λύπεις εσύ,
εσύ που έλεγες μακριά μου δε θα δέξεις.
Μη ρωτάτε γιατί πίνω,
πίνω απόψε στην ίδια του,
για ό,τι πρόλαβα να ζήσω,
λίγο μες στην αγκαλιά του.
Μη ρωτάτε πως αντέχει, μια καρδιά στα διωχωμένη,
να'ν καλά όπου και να'ναι και ας με έχει ξεγραμμένη.
Μη ρωτάτε γιατί πίνω,
πίνω
απόψε στην ίδια του,
για ό,τι πρόλαβα να ζήσω,
λίγο μες στην αγκαλιά του.
Μη ρωτάτε πως αντέχει, μια καρδιά στα διωχωμένη,
να'ν καλά όπου και να'ναι και ας με έχει ξεγραμμένη.
Σ'
ένα δωμάτιο άδειανο,
γεμάτο μόνο αναμνήσεις,
ένα σημείο μα κενό,
για όσα δεν πρόλαβες ποτέ να μου εξηγήσεις.