ਪਣ ਮਾਡੀ ਦੁੱ੍ਖ ਹਰਨी ਦੁੱ੍ਖ ਹਰਨी ਕੁਡੁ ਦੇਵੀਜੀ ਰੇ
ਅਣੇ ਮ�ਡੀ ਕੈਕੱਨे ਸਹਾਯੀ
ਅਣੇ ਰੇ
ਏਪਨ ਜાਘੱ ਜੁੱੁਸ ਜੋੁ੗੍ਨी
ਮ�डੀ ਪਰੁ੗ ਤੁપੀ ਠੱ੍ਗ੾
ਪ�ਚੁਮੇ ਪ།रੋਹਲाद ਗਨ्ਥબੁ ਦੇ੖ੀ ਨੀਜੈ ਖੋਤੀੋ
ਪਣु ਸੁਨी ਸੁਨी
ਭग੍ਗੁਨो ਸાਦ ਏਤੇપ੍ਕੀਲੀ ਚੱਲੈਸાਬੁनાદ
ਨਰ्ਸੀ ਰूਪੇ ਨाज ਆਨे ਛ੍ਛੇ
ਇहरਨकੁਸ ਜੇलੋ
ਪਣु ਹरी ਹरी
ਵધાरી ਨહાર ਏਜੁਨ ਸહાઈ ਰૂપੇ ਸાબੁડા
ਮોહણ ਕੀ ਮાયા ਟાત હિલાયા ਗોકુણ ਗાયા ઠ્યુપુરાયા
ધિનુચરાયા ગોપુભેયા
ખુબ ખેલ મજાયા ગીરી ઉઠાયા
રાસ રચાયા બન્વારી
પાંચમે જે પ્રહલાદ થંમ દેખી આને જાંખો થીઓ
ભગ્તનો સાધ તે તો ચલાવે કીલી શામલા
આપ્ડે જે આજે મીત્રો વાત્ કરવાની છે એસ્વુરેખા હરણ ની વાત્ છે
બોવ જુની આને જાનીતી વાત્ છે
લોક જીબે ચડેલો આપ્રસંગ છે
ભગુવાન જારે
ભક્તોંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંં��
જગતના ચોકમા પતાના નિવઇદનવો
કરીયંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંંં
સીતાને ઘોર જંગલમા આમે પુત્રો જણાયવાંચે
સીક્રષ્ણે ભીલના બાને આમે પોતે હણાયવાંચે
કલમ્દુઝે છે લખતા મારા પાપ્ પોથીની
મહત્મા સંત્ મોહન્ને આમે પોતે હણાયવાંચે
સમઈ સમઈ બલવાનહઈ નહી પુરુસ બલવાન કાબે
અરુજુણ્ને લૂટીયો ઓહી ધનૂસ ઓહી બાન
સમઈ કેવો ઠાટમારયં છે સમઈ મા માણસ્ને કેવી ભીપટાવે છે
યો આં સુરેખારણ્નૂ રુડો પસંખ્છે
ક્વીઓ એપં કીદુ છે કે પ્થીક્તૂ છેત જે પ્થીના
સહારા પણ્દગોદેશે ધરી ને રૂપ મંજીલ્નૂ ઉત�
ઇત્લે તો કેછે
કે પૃઠમુ પેલા એપાઈ પડૂજું સંકર્સૂત ગ્ણેશા
એપૃઠુમુ પેલા પાઈ પડૂજું
પૃઠુમ પેલા પાઈ પડૂજું સૂકૃસૂત ગ્ણેશા
સૃસ્વુતી રેજો રુસ્નાયે
ખામી નાવે લેશ્વુતુ
સૃસ્વુતી રેજો રુસ્નાયે ખામી નાવે લેશ્વુ
સુરેખારમુ
વર્ણું કરૂચુ કૃશ્ણુ તણાયે ચરીતર
ભક્તનાસુત્ને સહાઈકીદી કથા પરમુ પવીતર
પરસંગ્યં તમે મજા જઓજો મીત્રો
બહીનુ યવુ
પાંડો જાલે જુગારમા હારી ગિયા
એને વણ્મા જાંવુ પલીં માતા કુન્તા ને સુબેદરાજી
ને અભેમાનીં વીદુર્ને ઘરે પોતે દીવ્સો
સુરેખા નો સ્વંં જે અભેમાનીં સાથે કીરોતો
પણ સમઈ જારે પેલ્ટો પાંડોં ને વનમાજ આવું
પ્લીં વીપુત્ના જેદી ઇની વીપુત્ના વાદલા ઘહર��
ભગવાન કરષણે ને જારે ખબરપડી કે આવું વીનું છે
કારણ
ભગતનુ ડગલઇ ન્પગલે ભગવાન રકષણ કરિયુ
સાસરમા જોવો સંતોના પરવચનોમા જોવો
તો જારિ જારે ભગતને ભગતના કુટમ્ણે જારે ભીર
પડિંચે તાર ભગવાન દોળી દોળી નેના કામ કરેંચ�
દીક્રો લકષમણો આને ક્યા અર્જુણ્નો પુતર સંસકારી આને વીર પુરૂસ અભીમાન્યૂ
અધિમાન્યૂ હીતો અર્જુણ્નો દીક્રો છે સંસકાર સભર જીવં જીવેં છે
મોટી વાત્છે મીત્રો આપ્ડે ત્યા સંસકાર ની મહંતા છે સંપતી ની મહંતા ન્થી
સંસકાર ની સંપતી જીવં મા બેયુની જરૂર છે પર સંપતી હઓય
તો માનુસ મોટો ન્થી બન્તો સંસકાર ��
આણે જેમા સંસકાર છે એવ માણાંસદ ભગ્વાન્ને પીરી છે
સંપતી હઓય ને સંસકાર નોહય તો એમા કુષૂ ન્થી ન્થી
ભગ્વાન કૃષ્ણુ ભડ્દેવ્જી ને બહૂ સંજાવઇ છે મોટા ભાઈ
લક્ષમણો દુરીઓધાનો પુત્રો ઇયુ અસંસકારી છે
યમા સંસકાર નથી અર્જુન્નો પુત્ર અભીમાનીં
મોટાવાઈ અતેયરે પાંડો નમાગિયાંચે માતા
કુન્તાજી સુબુદરાજી અભેમાનીં વીદુર્ને ઘહરે લ
કૃષણ્ સંઝાવઇચ્ મોટાભાઈ તમારે પસ્તાવુ
નાપડે તમારે વીચારુ નાપડે ઇત્લે કેજ્
કૃષણ્ જી કેહિંચે સુણો મારા બંદુ વીચારી પગ્લા માડ્જો
કૃષણ્ જી કેહઇંચે સુણો વદીલ તમે
કૃષ્ણ્ કેહેંચે સુણુ મારા બંદુ વીચારી પગ્લા માડ્જો
પુસ્તાવુ પડે મેં પાચુ તમારે વીચારી પગ્લા માડ્જો
પુસ્તાવુ પડે મેં પાચુ તમારે વીચારી પગ્લા માડ્જો
મેં ભગ્તનો ભેરુ
છે ભગ્વાન
એવાત્ ને વીચારી જો
ભગ્તે નો ભેરુ છે ભગ્વાન
એવાત્ ને
વીચારી જો
વીપત પડે ઇવે લો યાવે
વાત વીચારી માંદ જો
વીપત પડે ઇવે લો આવે
વીચારી પગ્લા માંદ જો
જે તમારે પાછર તી પસ્તાવુ નો પ્લઈયે
કૃષ્ણેની વાદ સાંલી આને બળ્દેવુજી એમ્ કેયેંચે
કૃષ્ણેની વાદ સાંલી આમે બળ્દેવુજી એમ્ કેયેંચે
કે મને દુરીઓધન જેવો સારવ આને સુખી સગો મલે તમે ગમ્તૂ નાથી
બગ્વાન કૃષણં કેછે મોટાભાઈ એવુ કાઈ નથી તો લાઓ કાગલ આને લખો કંકોત્રી
વીતાર કૃજો મીતો બગ્વાન ની કેમી લીલા
છે અકણ લીલા છે ઇનો પાર કોર પામી શકે
કાગલ મગઈવો બગ્વાન કૃજ્ણુ ને આથે કૂકોત્રી લકેં છે
બડબદરતી લખાવઇ છે
લખઓ દુરીઓધાને માલંથાઈ તમારા સુપુત્ર લક્ષમુણા
સાથે આમારી દીક્રી સુરેખા નો સબંદ કરી��
તારઇ છેલે ભગુમાં કર્ષણ કાલા આકષર થી લકેછે કે દુરીઓધાને
જોય્ વીચારી આને જાન્ લેં આઓજ��
અસ્રંસ્કાર ન્યાધરમ્ની સાથે ને સબજ્યં ન્થીં તીં
દુતોને મોય્ક્લાય્
હસ્તીના પૂર્જાય્ અને દુરીઓધન્ને વાતક્રી
તો દુરીઓધન્ દુસાસન્ મામો સકૂની
આનન્ માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં
માંવીગ્યાં માંવીગ્
ગુણ કાઈ નથી પાંવીગ્યાં માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં
માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં મ�
માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં
માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં માંવીગ્યાં મ
જેના સલાકાર નબલા હઓઈ એમા અહંકાર ના અભીમાનદ હોઈ
આપસંગ્યમા ગણી પેરણા મલયંચે
પાલીમા ડરવાનુ કાઈ નથી
કૃષ્ણોનો સભાવાં જેવો હસુમુખો છે
ઇતે આપ્ડે વેવાઈ વેલા થીયા
અલે કદાચ એવી ટકોર કરી હઓય્
એનો છેરો એનો દેખાવ એનુ બોલૂયુ ભદૂ હસુમુખો છે
કારણ એમા એમ લુખૂ તૂ જોઈ વીચારી આને જાન્ લીન
આવુજે આય્ હામે સીં મું બાલ છે આને પરણ્વા આ�
મેં કૂદરણા ભરે પુછ્યેન વૈની વાટ્ નોહોય્
એવુલા કેહર બચાને કાગડા પ્છીં ઇન વૈની વૈની વાટ્ નોહોય્
અરેરે
વોતો કેહર બચાને કાગડા
અરેરે લ્ખર નોહોય્ જેના ફર્યામા કુંજ્રણા ફરે
પ્છીં ઇન વૈની વાટ્ નોહોય્ કેહર બચાને ક��
મ્યાંગેં કેહર મુણ્યાંગેં
બડ્બદરજીના દીકી સુરેખા
દુરીયોધન્નો દીકોરો લક્ષમણો
એના સમદ્મી આજ સાક્રુ વેચાઈગે
કર્યા લગન્ની વાથ અસ્થીના પુર્ણી શેરીયો ને ગલીયો મા ફહલાની થે
પ્રસ્પર વેનો વાથો કરેછે લગન્ગી તો ગાઈછે રુડા મુંગ્ગી તો પુણ ગાઈં
તો પુણ ગાઈં
આને આહ બાજુ
બાજુ વીચારવા જેવો પુસ્રંક્છે મીત્રો
આબાજુ તિયરે આવેલા જે યાદો દૂતો હતા ઇને
લક્ષમણા ને જોઈ અન્જે પસ્તાવો કીરો છી
અરેરે વર્દેવુજી ક્યા તમારી સુરેખા અને ક્યા આલ્લક્ષમણો હતે
આસુ કેરૂ તમે મનો મન્પસ્તાયુ છ્યે
આભો વર્વો વર્વો
લક્ષમણા ને જોયું દૂતોને દૂખ છીઓ
કંકત્રી લઈય ને જનાર દૂતોને જે દૂખ થાઈ
કેવો વરવો હહેશે
અડ્ખામણો હહેશે જેના મુડાવુ પુછી ખહબર પીજાઈ
તમે જોજો મીત્રો આપ્ડે બસ્ટેંદમા રેલવેટરશેંદમા બેઠાઓયે
આં હમે હાવ્ જાનેંદો માણા બેઠાઓયે
પડે ઇનો ચેરો અમીર હહોયે
ઇની આં કોની નોટે નાકી શામ્જી નાક્યાવીયા
જલેબેનુ ઘૂસુરો ને ખૌવરાવી દેં
કૈંસુરો ને સમ્બરને ને છ્છતા ઇનો છેરો ઇનો દેખાવુ મને ને તમ્ણે આકર્શેર્
ઇતે આપ્લે તે દુહામા કીદું છ્યો
કાડમખાન કલવલાં વળવળ કાટે વેણ ઇને
કરદ્જો કાલો નાગ ભલે હયોં પોતા ની શેર્
અમુક માણા બોલયત આપ્મે અગ્ની જરે ભાયોં
આંકમાતી કુરોજ જર્તો હઈં
આપ્લો પોતા નો હહી તોય�
ભક્તરદાઈ છે વીદુર્ નૂ વીદુર્ ઉટ્યં આને કરે જાઈસે
આંકમા આસુ દાડડડડડ કરેછે
માતા કુંતાજી પુછેછે
સૂ થાયીદું
વીદુર્ જી ની આહેકમા આસુ છે માણી ની વાટકરેછે
અભીમાનીવુના
સમન્દમા આપેજે હર્ખાતાયે સમન્દ આજ પુરોચ્યોં ચે
બડ્દવ્જી અયેની દીક્રી સુરેખાનો સમન્દ
દુરીયોધન્ના દીક્રા લક્ષમના સાથે કૃયો છે કઢી��
ઓસ્રીને કોરે બેઠા બેઠા વીદૂર આહુણા પાડેચે
એક બાજુ
ઓરણા ના ખુણા મા બેઠા મા કુંતા જી ધૃશ્કા મુકેછે
આને એક બાજુ ના સાંબી શકાઈ ઉરુદન સુબુદરાજી કરે
સૂ થાઈરીં ચે ખાબર નથી પર્તી નીશાય્તી ઘરે આય્યાં છે
બદાને રણટા જોયાં
બદાને પૂછે છે
અભે માનીં નીશાય્તી આય્યો અર્જુન્ નો યે બાડ્જી
દાદા વીદુર્ ને રણટા ભાલી સોની લેશે સંબાલ્જી
દાદા વીદુર્ ને રણટા ભાલી
નાદા વીદુર્ જી સુકાબ્ રણો જોં
વીગ્તે કરો ને વાત્ જોં
માતા કુન્ત સુબ્દૃ માતા
ઉં લાગો આગાત જોં
વેલ્કી દૂ કરું કોયે તો દીબૃડી
વાતુ જેં ને જોં
હે માતા
હે દાદા
વીગત્તે વાત્તો કોરો રાડ્વાનુ કારનુ સું છેયે
કોરો બોલી શક્તુ ન્થી
અભીમાની વીને આગાટ લાય્યો જોં
માતા કુન્તા ની આહેંકે ના આશુણા જોયું કુમાદ ધુજ્વા મીનોર્
ખુળામા બેસીં પુછેછે મા રણવાનુ કારણ શું
કુન્તાજી જ્વાબ ન્તી આક્તા
સુભુદ્રા પાસે જાઈચે
એપુણ કાઈ ન્થી બોલતા
કડી ઉભો થાઈ ફલ્યામા જાઈ ચોકમા જાઈ શું કરૂ એની ખબર પડ્તી નથી
પુછે છે માતા દાદા મારા પીટાજી વણમા ગિયા છે
યાદ આયવા છે આને રદ્વૂ આવે છે તો બાર વરસ્તો �
રોવાનુ નહોય્ રદ્વાનુ નહોય્ ગબરાવાનુ નહોય્
દરિકે દરિકે ને પાસે જઈજે નાવીમાનીવ આસ્વાસન આપેછે
પણ કોય્ કાહ્ય બલી શક્ચુ નતી
જારે બહુ કાક્મુદી કરી પ્રાથ્ના કરી
તારે દાદા વીદૂરજી માતા કુનતાજી
આભીમાનીવને માંડી આને વાથકુરેછે બિટા
તારો સબંદ બલભધરજી તોડી નાકો સુરેખા સાથે નોં
આની એનો સબંદ દુરીયોધર્ના પુત્ર લક્ષમણા સાથે કીરોજે
એનો આમ્લે રોવુ આવેચે