Τη γυρεύει
Παδηλώνα, μες στον 20ο αιώνα
και ο πύργος της Παβέλ ταξιδεύει με το κτελ
στον πολιτισμό να φτάσει,
να χορτάσει, να ξεκάσει
και να πάρει μπεν βε,
πριν απείς μόνον λαβένα
βάλουνε και σπον σωράτο να βουκόγκονο σωράνα
φτιάξει γήπους τρέμαστους και τα φενέδες ξάκουστους να
πένω βγαίνουν αλβάνοι με νες, καφέ και ραβάνι
να πένω βγαίνουν αλβάνοι με νες, καφέ και ραβάνι
Πηγή ρευβία Αλβανία, στην ομονία, στη γωνία
καφτάσος και τραπεζούντα,
στην Αθήνα στηραμνούντα
τους ζηλεύω που νομίζουν τον παράδεισο
όπως πίζουν μια τους διώχνει σ'απόδω,
μια τους φέρνει οξαπόδωνα
βάλουνε και σπον σωράτο να βουκόγκονο σωράνα φτιάξει γήπους
τρέμαστους και τα φενέδες ξάκουστους να πένω βγαίνουν
αλβάνοι με νες,
καφέ και ραβάνι να πένω βγαίνουν αλβάνοι με νες,
καφέ και ραβάνι
Μη
μιλάς γιατί δεν είδες τις χαμένες τους πατρίδες
μια ζωή μου σ'αφηρέει για τον άλλον όντα χρέει
δεν μπορείς έτσι να ζήσεις στη σκία της άγριας δύσης
καημός επί σειρά ετών για ένα μπλουζάκι πένε ετών
να βάλουνε και σπον σωράτο να βουκόγκονο σωράνα
φτιάξει γήπους τρέμαστους και τα φενέδες ξάκουστους να πένω βγαίνουν
αλβάνοι με νες,
καφέ και ραβάνι να πένω βγαίνουν αλβάνοι με νες,
καφέ και ραβάνι