Eg sitt her som stengd i eit fengsel,
bak litt ramme snøkvite fjell.
Og viss du berre min lengsel,
så kom du hver einaste kveld.
Eg ville frå vere med i gøyma,
men så kom du inn på min veg.
Eg ser deg og kan deg hygle i ma,
du leikar i tandkjøn som veg.
Når soli bak oss en seg gøymar,
og sendar sitt ljus i gullflam,
då lengtar han på deg i tandkjør.
Du leikar hver natt i min drøm,
så lar det i dag,
trå lar det i dag.
Kvis sitt du så einsam og sturen på hittakvar einaste kveld,
kom eller trum meg her på fjellet,
eg skulle sulla deg bort med min sång.
Når soli bak oss en seg gøymar,
og sendar sitt ljus i gullflam,
då
lengtar han på deg i tandkjør.
Du leikar hver natt i min drøm,
så lar det
i dag,
trå lar det i dag.
trå lar det i dag,
trå lar det i dag.
Når soli bak oss en seg gøymar,
og sendar sitt ljus i gullflam,
då lengtar han på deg
i tandkjør.