Η ωρεότης της φύσης που τους περιτριγυρίζει
αυξένει εις τους εχθρούς την ανυπομονησία να πάρουν τη χαριτωμένη γη
και εις τους πολιορκημένους τον πόνο ότι θα τη χάσουν.
Μάγεμα η φύσης
κι όνειρο
στην ομορφιά και χάρη
η μαύρη πέτρα ολόχρυση
και το ξεροχορτάρι
με χίλιας βρύσσες χύνεται
Έστησ' ο έρωτας χορό με το ξανθόν Απρίλη
η φύσης είδ'
ρε την καλή
και τη γλυκιά της ώρα
και μες στη σκιά που φούντωσε και κλειδροσκιές και μοσχούς
ανάκουστος
χιλαϊδισμός και λιποθυμισμένος
ανάκουστος χιλαϊδισμός και λιποθυμισμένος
Νερά καθαριά και γλυκά,
νερά χαριτωμένα
χύνονται μες στην άβυσσο
τιμος κοβώλισμένη
χύνονται μες στην
άβυσσο
τιμος κοβώλισμένη
και παίρνουνε το μόσχο της
και αφήνουν τη δρόσια τους
κιούλα στον ήλιο
δείχνοντας τα πλούτια της
πηγής τους
Εξαναβρίζει κι η ζωή,
σγήσου ουρανός εκείμα
Εξαναβρίζει κι η ζωή,
σγήσου ουρανός εκείμα
στον άβιο κρίνο
στον άβιο κρίνο
μα τι θαύματα νύχτα σπαρμένη μάγια
χωρίς ποσό
σγήσου ουρανός και θάλασσα αναπνένε
πόσο καν η
μέλησσα κοντά στον Λουλουδάκι
Γύρουσε κάτι ατάραχο που ασπρίζει μες την γη
Γύρουσε
κάτι ατάραχο που ασπρίζει μες την γη
Μονάχο ανακατώθηκε
το στροχινό φεγγάρι
κι
όμορφη βγαίνει η κορασιά
ντυμένη με το φως του
κι όμορφη βγαίνει η
κορασιά ντυμένη με το φως του