Trzeba mi wielkiej wody,
tej dobrej
i tej złej
Na wszystkie moje pogody,
niepogody duszy mej
Trzeba mi wielkiej drogi wśród wiecznie młodych bzów
Na wszystkie moje złe bogi,
niebogi z moich snów
Oceanów mrkliwych
i strumieni życzliwych
Piachów siebie niepewnych
i opowieści rzebnych
Drogi wiazry brzystej,
gruszki nieuroczystej
Czarny głębin niepewny
i ptazik rozmów śpiewnych
I tylko tachą, nieścieżką poprowadź
Gdzie śmieją się śmiechy w ciemności I gdzie muzyka gra,
muzyka gra
Daj mi Boże, broń Boże skosztować Tak
zwanej życiowej mądrości
Dopóki życie trwa, póki życie trwa
Trzeba mi wielkiej wody,
tej dobrej i tej złej
Na wszystkie moje pogody,
niepogody duszy mej
Trzeba mi wielkiej psoty,
trzeba mi psoty
Na wszystkie moje tęsknoty,
ochoty duszy mej
I wielkich wypraw od Kraków,
nocnych rozmów rodawców
Wysokonogich lasów
i bardzo dużo czasu I tylko tachą,
nieścieżką poprowadź
Gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
I gdzie muzyka gra,
muzyka gra
I gdzie muzyka gra
I gdzie muzyka gra,
muzyka gra
Nie daj mi Boże, broń Boże skosztować
Tak zwanej życiowej mądrości
Dopóki życie trwa,
póki
życie trwa
I tylko tachą,
nieścieżką poprowadź Gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
I gdzie muzyka gra,
muzyka gra
Nie daj mi Boże,
broń Boże skosztować Tak zwanej życiowej mądrości
Dopóki życie trwa,
póki życie trwa
I tylko tachą,
nieścieżką poprowadź
Gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
I gdzie muzyka gra,
muzyka gra
Nie daj mi Boże, broń Boże skosztować
Tak zwanej życiowej mądrości Dopóki życie trwa,
póki życie trwa