Teraz się będzie działo.
Mata!
Dobry wieczór państwu.
Jezu, jak się ubrałaś ładnie.
Kto to mówi?
Nie widziałam cię w takim wcieleniu nigdy.
Specjalna okazja, to trzeba się wystroić trochę.
Ale powiedział, no.
Na Matę czekałam 4 lata.
Mata ma 24 lata.
A ja już zaczęłam,
znaczy chciałam się z nim spotkać i coś zrobić razem.
Chciałam,
żebym napisał w ogóle wszystkie teksty na płytę.
Ale było trudno,
ciężko się było spotkać w ogóle.
To prawda, ale w końcu się udało.
To tylko wiosna powstała.
Nie napisałem ci tego refrenu.
A co?
Użyłem czatu GPT, żeby to zrobił.
Nie obraził mnie?
Uznałem, że nie jestem godny, żeby wejść w buty.
Zapierdoliłem z klatki jak codziennie rano.
Na nogach Adidasa klapki, idę do żabki Nano.
Obok robotnicy małpki już opierdalają.
To samo widzę codziennie,
codziennego życia szarość.
Ja to ten dziwny przechodzień,
co między słupkami slalom robi.
Patrzę pod nogi, bo podłoga bywa labą.
Chodnik,
kocham ten chodnik,
obsrany na ząbkowskiej.
Się pyta, czy mi w chłodnik śmietany dać proste.
Mówię, że proste.
Wole w słoiku flaki,
a nie w Nobu Futomaki z wodorostem ryż.
Znowu biorę ją dla beki,
tam gram na Nintendo Switch.
Moja niunia bierze dziwne leki,
ja się nie liczy.
Znowu ktoś pod bokiem rano krzyczy,
daj ciepłorom żyć.
Albo rolnicy lecą szpaka, jakby to był hymnik.
Dzień świra albo dzień świstaka,
co dzień w kraju tym.
Gdzie mi się przyszło uczyć latać i nie chciałbym winny.
Choć w radiu znów grają, że to tylko wiosna.
Po piętrzu czuć zapach już najlepszych dni.
Znam ciszej krzyki, rani mnie mi Polska.
O wszystko, co było, znów wracam przez sny.
Kiedy patrzę na to,
co się dzieje w polskiej polityce,
no to kurwa nie do wierza.
Dokąd to wszystko zmierza?
Większy autorytet od papieża,
ksiądz Mateusz Sandomierza ma tu chyba jak powie słowo harcerza.
Chora wyjścia średniowiecza.
Ciąż zakłóci w dybach ci,
co przeszukiwano im plecak.
Niech się zajmie tym Gerewa.
Polską telewizję mimo likwidacji jebać,
bo nie uczą się na błędach.
Nie kojarzę gorszych z debatę,
ma te gorący temat.
Mogę się na wolno mierzyć z nimi,
choć mój ślizg w kampusie dużo gorszy jest niż ten Rusina w Gini.
Byłem młodszy,
weź na test mnie teraz,
no to zobaczymy,
czy coś więcej mogę wam czytać niż obydwice czyny.
Tak mi mówił w ósme urodziny tata,
od małego czuję to,
że coś jest ze mną nie tak.
Zapamiętaj cywę,
matka,
czyli matę,
jeśli nie daj Boże zginę za wcześnie.
A mało lata jeszcze.
I wiesz kurwa co,
ostatnio coraz częściej przez to nie śpię,
bo za rogiem już 25,
a przecież jestem dzieckiem w wychowanym
nerze Soundclouda i na vaporwave.
Większość z moich idoli umarła,
będzie młora wiecznie.
A i chyba właśnie przez to chciałbym zostać prezydentem,
potrzebuję nowe misje,
które sejmą strzeli w pętla,
zapiążą krawat albo muchę albo część z orzełkiem.
Choć w radio znów grają, że po tym go wiosna,
pod wiatrem czuć zapach już najlepszych dni.
Znam ciszę i krzyki na imię mi Polska.
A
wszystko co było znów wraca przez sny.
Nie miałem nie znawać po tym puchach żarcia,
jestem gołtem.
Dzwoni menadżer,
żegarze,
mamy milion za koncert.
Nie idzie w parze z tym życiem,
to co na horyzoncie.
Możemy wyrać wpływ, a ja, ja.
Wiosna Warszawa jak wszędzie rozpada,
a raz słońce.
Zeszliście na manowce,
do tego jak w stadzie owce.
Wiem,
że wam dałem namnożenie,
hajsu z rapu wzorce.
Pojebaliście proporcje w swoich syroku piarce.
Warszawa zróbcie hans dla Marylki!
Dla Maty!
Mata!
Jeszcze raz dla nas!
Dziękuję za wszystko!
Jak go nie kochać, jak go nie kochać!
Mata!