Za pierwszą chmurą
chmura gna,
A czyste niebo chwilę trwa.
Czy na to skazał nas Pan Bóg,
Że za chmurami chmury znów,
A dla mnie i dla Ciebie za.
Po wielkim balu pusty stół,
Po kruchym szczęściu zwykły ból.
Czy na to skazał nas Pan Bóg,
Że po wolności wojenku,
Po słodkim winie ciemna sól.
Małym ludziom z wielkich miast,
I mu wtoniemy w morzu kłamstw.
Zanim ostatni ruszy prom,
Daj,
Panie,
skrzydła nam u rąk,
Byśmy się wznieśli chociaż raz.
My tacy mali, a Ty Bóg,
Więc nam te skrzydła, Panie, skróć.
A jeśli na omię porwie wiatr,
To chociaż miłość kruchą tak,
Jak da się piórko z nieba rzuć.
Po Twojej dłoni obca dłoń,
A po piosence głuchy ton.
Czy na to skazał nas Pan Bóg,
Że za morawą twardy lód,
A prosta droga skręca w złą.
Po wielkim słońcu nocy kres,
Za złotą plażą czarny deszcz.
Czy na to skazał nas Pan Bóg,
Że po czułości serca chłód,
A tuż za rajem piekło jest.
Małym ludziom z wielkich miast,
I mu wtoniemy w morzu kłamstw.
Za niebo ostatni ruszy prąd,
Daj, Panie, skrzydła nam u rąk,
Byśmy się wznieśli chociaż raz.
My tacy mali, a Ty Bóg,
Więc nam te skrzydła, Panie, skróć.
A jeśli na mnie porwie wiatr,
To chociaż miłość kruchą tak,
Jak da się piórko z nieba rzuć.
Bóg mi rzucił w tasie piórko, czyli miłość.