barze,
biznes ma swoje prawa surowe,
po kawałku dostają bramkarze i układy mam zawsze bankowe.
Gęsia noc, etno miasta to wiar,
zna mnie maksim i centrum i grant,
tylko władza mnie nie zna,
bo ja działam zawsze u cichu bez grant.
Smutnie pozagajam rozmowę,
nie naciskam,
nie idę na chamań,
lepiej czasem zarobić w połowę,
niż towarem się chować po bramach.
Dla mnie szczęście ma kolor zielony,
więc pozdrawiam dziś właśnie ciebie,
mój papierku portretem zdobiony,
czuj się w moim portfelu jak w niebie.
Gęsia noc, etno miasta to wiar,
zna mnie maksim i centrum i grant,
tylko władza mnie nie zna,
bo ja działam zawsze u cichu bez grant.
Gdy jesteś nie pytam, bo po co,
mnie wystarcza twoja moc dywizowa,
muzeum moja poznana nocą,
miła moja waluto, bądź zdrowa,
przed lokalem już czeka taryfa,
a w lodówie gorzała się chłodzi,
nie zawołasz na pomoc szeryfa,
akcja toczy się w mym mieście Łodzi.
Gęsia noc, etno miasta to wiar,
zna mnie maksim i centrum i grant,
tylko władza mnie nie zna,
bo ja działam zawsze u cichu bez grant.
Gęsia noc, etno miasta to wiar,
zna mnie maksim i centrum i grant,
tylko władza mnie nie zna,
bo ja działam zawsze u cichu bez grant.
Dobry wieczór,
dobry wieczór wszystkim.
Słuchajcie,
jestem tak podekscytowana tym,
że jestem w tym projekcie,
bo to było moje
marzenie,
ale nigdy nie przypuszczałam,
że oglądając,
nie wiem,
na YouTubie,
kurczę ręka mi się trzęsie,
oglądając Nirvanę na przykład,
koncert Unplugged,
czy polskich wykonawców,
nawet mi do głowy nie przyszło,
że jeszcze mogą mnie zaprosić.
Oklaski.
To jest Kuba Kosiński, autor tego kostiumu.
Teraz czeszę moje frędy.
Zostaw Kubę, to jest świetnie.
Pięknie, siebie uczysz, wiesz.