Zobaczymy teraz Loneberry.
Dobry wieczór.
To był maj,
pachniała saska krępa,
szalonym zielonym brzem.
To był maj,
gotowa była ta sokienka i noc się stawała dniem.
Już zapisali byliśmy w urzędzie,
białe koszule na sznurze skóły.
Nie wiedziałam co ze mną będzie,
gdy tamtą dziewczynę w rękę ujrzałam z nim.
Małgośka mówią mi, on nie wart jednej łzy,
on nie jest wart jednej łzy.
Małgośka wróżą skard,
on nie jest grosza bad,
a weź go czard,
weź go czard.
Małgośka tańczy pir,
a z niego sobie pir,
a z niego kwit sobie pir.
Jak wróci powiedz mi niech zginie gdzieś na dnie,
hej głupia ty,
głupia ty,
głupia ty.
Jesień już,
już palą chwasty w sadach i pachnie zielone dym.
Jesień już,
gdy zajmę do sąsiada,
pytają mnie czy jestem z kim.
Widziałam biały ślub,
widzą święta,
nie słyszałam z daleka słów.
Może rosną im już pisklęta,
a suknia tej młodej uszyta jest z moich snów.
Małgośka mówią mi,
on nie wart jednej łzy,
on nie jest wart jednej łzy.
Małgośka wróżą skard,
on nie jest grosza bad,
a weź go czard, weź go czard.
Małgośka tańczy pir,
a z niego sobie pir,
a z niego kwit sobie pir.
Jak wróci powiedz mi niech zginie gdzieś na dnie,
hej głupia ty,
głupia ty,
głupia ty.
Małgośka wróżą skard,
on nie jest grosza bad,
a weź go czard,
weź go czard.
Małgośka tańczy pir, a z niego sobie pir.
Oj głupia,
jak wróci powiedz mi niech zginie gdzieś na dnie,
hej głupia ty,
głupia ty.
Małgośa Lambery.